ของดีควรให้คนดี เรียนวิชาคงกระพันเผลอสักวันคงต้องตาย

ฝากข้อคิดก่อนอ่าน วิชาเหรียญสองด้านของอาจารย์ไพฑูรย์ท่านนั้นมีประโยชน์ยิ่งนักสำหรับใช้พิจารณาทุกสิ่งทุกอย่างที่เห็นมองเป็นสิ่งไม่ดีน่าเกลียดและสวยงามเมื่อลองพิจารณาพลิกดูอีกด้านของเหรียญให้ดีแล้วทุกสิ่งท่านในโลกมีทั้งดีและโทษแฝงไว้อยู่ตรงกันข้ามเสมอ..

วันนี้ได้นำเรื่อง ของดีควรให้คนดี เรียนวิชาคงกระพันเผลอสักวันคงต้องตาย นำมาให้ทุกท่านได้อ่านศึกษา ไปชมกันเลย

เรียนวิชาคงกระพันเผลอสักวันคงต้องตาย หลวงพ่อสมภพท่านไปได้วิชาคงกระพันชาตรียิงไม่เข้าฟันไม่เข้ามาจากเสือเย็นขุนโจรสมัยเก่า เมื่อตอนที่ท่านได้รับการถ่ายทอดวิชาความรู้ทางคงกระพันชาตรีใหม่ๆ ท่านทดสอบทดลองแทบทุกวัน ท่านรู้สึกภาคภูมิใจมากที่เป็นอาจารย์ที่มีชื่อเสียงในทางนี้ แต่พอนานไปท่านก็เริ่มลังเลใจ ท่านคิดผิดไปหรือเปล่า บรรดาศิษย์ที่เข้าหาท่านนอกจากผู้ที่มีหน้าที่ที่จะต้องจับอาวุธแล้วยังเต็มไปด้วยพวกนักเลงอันธพาล มือปืนรับจ้าง นักฆ่ามืออาชีพ

บทเรียนที่ทำให้ท่านต้องทบทวนบทบาทของตัวท่านเองใหม่ ชาวบ้านแถบชายแดนนิมนต์ท่านไปฉันเพลในงานของนักเลงใหญ่ประจำหมู่บ้าน ท่านหลงเชื่อจึงต้องพาตัวไปเป็นเป้าหมายให้พวกนักเลงมือปืนในหมู่บ้าน ทดสอบวิชาคงกระพันชาตรีของท่าน มือปืนทดสอบยิงท่านโดยไม่ทันได้ระวังตัวในระยะเผาขนเข้าที่ขมับขวาในขณะที่ท่านกำลังฉันเพลิน ท่านหัวคว่ำลงในสำรับอาหารสลบเหมือดทันที คนในหมู่บ้านกรูกันเข้ามารุมล้อมดูหลวงพ่อซึ่งหมดสติอยู่ ทุกคนแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง กระสุนที่ยิงใส่หลวงพ่อในระยะเผาขนนัดนั้นมิได้ผ่านเข้าไปในเนื้อท่าน

มันเพียงแต่ทำให้เกิดรอยช้ำบวมขนาดเท่าลูกมะนาวเป็นรอยเขียวช้ำจนเกือบดำ มือปืนผู้ทำการทดสอบความเหนียวของหลวงพ่อรีบเข้าไปช่วยทำการปฐมพยาบาล จนท่านฟื้นลืมตาขึ้นพอท่านรู้สึกตัวแล้วมือปืนก็เข้าไปกราบแทบเท้าขอขมาหลวงพ่อพร้อมกับขอฝากตัวเป็นศิษย์ก้นกุฏิของท่าน หลวงพ่อเล่าว่าในตอนนั้นท่านยังไม่หายจากอาการมึนงงและปวดหัวอย่างรุนแรง ท่านขอให้ญาติโยมช่วยนำท่านไปส่งที่วัดโดยรถยนต์ของผู้ใหญ่บ้านคนดัง

คืนนั้นท่านนอนไม่หลับคิดทบทวนอยู่ตลอดคืนจนรุ่งเช้า ขืนอยู่ที่นี่ต่อไปคงไม่ได้ตายดีแน่ คนในหมู่บ้านนี้มันไม่มีศีลธรรมกันเลยแม้แต่พระสงฆ์องค์เจ้ามันยังยิงได้ลงคอ ยังมีอีกหลายคนที่ยังไม่ได้เห็นตอนที่ท่านถูกยิงและอยากจะเห็นอยากจะลองกับมือตัวเองบ้าง ถ้าขืนเป็นแบบนี้อีกท่านคงดังไปได้ไม่นานก็คงจะต้องดับไปสักวันแน่ ท่านเพิ่งเข้าใจที่ท่านอาจารย์ผู้ถ่ายทอดวิชาคงกระพันชาตรีให้ท่านที่ว่า หมองูตายเพราะงูเป็นอย่างไร ท่านจะยอมยกตัวให้ตกเป็นเครื่องมือของพวกนักเลงปืนทั้งหลายไปเพื่ออะไรกัน ท่านออกอุบายขอไปเยี่ยมญาติโยมต่างจังหวัดแล้วหายวับไม่กลับวัดอีกเลย

ท่านหายหน้าไปนานหลายปีพบอีกทีท่านกลายเป็นหมอดูและหมอยาไปแล้ว เหตุผลง่ายๆ สั้นๆ แต่ชัดเจน
กูเรียนวิชาคงกระพันเผลอสักวันคงต้องตาย เรียนหมอยาหมอดูเรียนแล้วกูสบายใจ มีวิชาคงกระพันมีแต่พวกนักรบนักเลงเข้าหา สู้เรียนวิชาหมอยากับหมอดูไม่ได้มีแต่คุณหญิงคุณนายเข้าหา แล้วหลวงพ่อไม่นึกเสียดายความรู้ที่ได้ร่ำเรียนมาหรือครับ กูเสียดายชีวิตของกูมากกว่า วิชาคงกระพันชาตรีหลวงพ่อสมภพได้รับการถ่ายทอดจากท่านอาจารย์แปลก ท่านอาจารย์แปลกได้รับการถ่ายทอดมาจากเสือเย็นจอมโจรชื่อดังในอดีต

ท่านให้จารึกยันต์กำแพงเจ็ดชั้นลงในแผ่นทองเหลืองหรือทองแดงเป็นตระกรุดโทนใช้คาดเอว โดยให้เตรียมเอาปืนหรือดาบวางบนพานครูเตรียมไว้ทดสอบได้เลย เสกด้วยพระคาถาพระธรรมเจ้าสิบหกพระองค์ ( เสกในตัว ) ท่านยกตำราประสิทธิ์ประสาทให้ศิษย์เพียงคนเดียวของท่าน ศิษย์ที่ได้รับมอบไว้เคยทำให้กับหลานชายคาดเอาไว้ และเคยถูกกลุ่มอันธพาลรุมด้วยไม้มีดดาบขนาดยาวเป็นศอกและปืน แต่ไม่ได้รับบาดเจ็บเลย กลุ่มคนร้ายตื่นตกใจแตกหนีไป

บทความที่กล่าวมาข้างต้น เป็นเรื่องราวที่เป็นตำนานเล่าขานที่เล่าสืบทอดกันมารุ่นสู่รุ่นและมีบันทึกไว้ นำมาเผยแพร่บารมีของครูบาอาจารย์เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ทุกๆท่าน สาธุ สาธุ เป็นความเชื่อส่วนบุคคล โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน 

ข้อคิดท้ายเรื่อง ครูอาจารย์ท่านช่วยสั่งสอนให้ได้พิจารณาดูสิ่งของรอบตัวว่ามีต้นกำเนิดมาจากที่ใดให้ลองย้อนดูที่มาของต้นตอสิ่งนั้นๆจนถึงที่สุด “เรื่องนี้อาจจะทำได้ยากหน่อยนะครับอะไรที่เวลาเผาหรือฝังแล้วจะมีคนร้องไห้แล้วกลายเป็นเมฆกรองเป็นน้ำ ลองมองลึกไปถึงยุคนักรบโบราณดูครับ”

ใส่ความเห็น