“หลวงพ่อขัน วัดนกกระจาบ”เก่งกาจเรื่องสักยันต์ แม้เสด็จเตี่ยยังเสด็จมาสักยันต์

หากกล่าวถึงหลวงพ่อขัน อินทปัญโญ” วัดนกกระจาบ ต.วัดนก อ.บางบาล จ.พระนครศรีอยุธยา ถือเป็นพระเกจิอาจารย์รุ่นเก่าแห่งอำเภอบางบาล มีชื่อเสียงโด่งดังมากในเรื่องวิทยาคม การสักยันต์ วันนี้ได้นำเรื่องราวของหลวงพ่อท่านมาให้ทุกท่านได้อ่านศึกษา ไปชมกันเลย

หลวงพ่อขัน วัดนกกระจาบ พระเกจิอยุธยาแห่งเมืองกรุงเก่า ยุคปี พ.ศ.๒๔๖๐ คงไม่มีใครไม่รู้จักกิตติศัพท์ของพระเกจิชื่อดัง๒รูป ด้วยกัน คือ หลวงพ่อกลั่นวัดพระญาติ และ หลวงพ่อขันวัดนกกระจาบ ซึ่งพระสงฆ์ทั้งสองรูปนี้เก่งกาจและมีวิทยาคมสูง เน้นหนักไปทางด้าน “คงกระพันชาตรี” พูดกันภาษาชาวบ้านถึงความเก่งกาจในเรื่องความเหนียวคงกระพันชาตรี ของพระสงฆ์ทั้งสอบรูปนี้เรียกได้ว่า “กินกันไม่ลง”

หลวงพ่อขันนั้นท่านเกิดเมื่อปีพ.ศ. ๒๔๑๕ ขึ้น๘ค่ำ เดือน๘ ปีวอก ณ ต.วัดยม อ.บางบาล จ.พระนครศรีอยุธยา บิดามารดาชื่อ นายนายชื่น และนางส่วน คงสุขี หลวงพ่อขันมีพี่น้องรวม ๔ คน หลวงพ่อขันเป็นบุตรชายคนโต ทางครอบครัวนั้นรักหลวงพ่อขันมากเป็นพิเศษ เพราะเมื่อหลวงพ่อขันเกิดมากิจการงานใดๆขอบครอบครัวก็ประสบผลสำเร็จจนทำให้มีฐานะดีขึ้นอย่างมาก

แต่เมื่อหลวงพ่อขันอายุครบ๒๐ปี จึงได้เข้าอุปสมบท ณ วัดวังตะโก จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ปี พ.ศ.๒๔๓๕ โดยมีพระพุทธวิหารโสภณ (อ่ำ) เป็นพระกรรมวาจาจารย์ ส่วนนามพระอุปัชฌาย์ไม่ทราบชัดได้รับฉายาว่า “อินทปัญโญ” หลวงพ่อขันท่านได้กราบเป็นศิษย์หลวงพ่ออ่ำวัดวงฆ้องและหลวงปู่ศุขวัดปากคลองมะขามเฒ่า และพระเกจิเก่งๆในยุคนั้นอีกหลายท่านด้วยกัน

นานวันเข้าหลวงพ่อขันนั้นก็มีชื่อเสียงในด้านสักอักขระยันต์ต่างๆ ซึ่งชื่อเสียงของท่านนั้นดังไปถึงบางกอก(กรุงเทพฯ) เลยทีเดียว ซึ่งชาวจังหวัดพระนครศรีอยุธยาและจังหวัดใกล้เคียงนั้นให้ความเคารพรักศรัทธาท่านอย่างมากและมักจะเดินทางไปให้ท่านสักยันต์ให้มากมาย เนื่องจากว่าใครก็ตามที่ได้สักยันต์กับหลวงพ่อขันและได้ปฏิบัติตามยึดมั่นในคำสอนของท่าน จะพบแต่ความแคล้วคลาดปลอดภัยอยู่ยงคงกระพันทุกคนไป

จนได้รับการกล่าวขวัญจากชาวกรุงเก่าว่า “ใครสักยันต์กับหลวงพ่อขัน จะถูกฟันแทงก็ไม่ต้องกลัว” ซึ่งเรื่องดังกล่าวนี้เกิดขึ้นจริงกับลูกศิษย์หลวงพ่อขันที่ไปโดนนักเลงต่างถิ่นรุมตีฟันแทง แต่ก็ต่อสู้เอาตัวรอดมาได้โดยไม่ได้รับอันตรายจากอาวุธใดๆเลย มีก็แค่แผลฟกช้ำเพียงเล็กน้อย จนทำให้บรรดาหนุ่มเล็กหนุ่มใหญ่ นักเลงในสมัยนั้นๆต่างก็เข้ามาฝากตัวเป็นศิษย์กับท่านและสักยันต์กับท่านด้วยกันทุกคน ยันต์ที่ขึ้นชื่อมากๆ ของท่าน คือยันต์ บุตรพระราม คือ พระมงกุฎ และ พระลบ ๒กุมาร ซึ่งทั้งสองเป็นบุตรของพระรามและนางสีดา

เมื่อนางสีดาคลอดพระมงกุฎออกมา พระรามแคลงใจจึงให้พระลักษณ์นำไปประหาร แต่พระลักษณ์นำไปปล่อยไว้ในป่าอยู่กับพระฤๅษี และมีเหตุให้พระฤๅษีต้องสร้างพระลบขึ้นมาเหมือนกับพระมงกุฎ แต่นางสีดาก็ให้ถือว่าเป็นพี่น้องกันทั้งสองกุมารมีฤทธิ์มาก เล่นกันจนสะท้านสะเทือนไปทั่วแผ่นดิน พระรามได้ยินเข้าก็คิดว่ามีผู้มากฤทธิ์คิดจะทานอำนาจพระรามจึงส่งหนุมานไปกำราบ

แต่หนุมานที่ว่าแน่ๆ มีอิทธิฤทธิ์มากมายกลับต้องพ่ายแพ้ถูกสองกุมารรุมตีจนสลบไปหลายคราและถูกสองกุมารจับมัดไว้ จนพระรามต้องไปช่วย ซึ่งยันต์ พระมงกุฎ พระลบนั้น ถือเป็นยันต์ที่มีอานุภาพมากๆ ข่มได้แม้กระทั่งยันต์หนุมานที่ว่าแน่ๆไม่เคยพลาดท่าแพ้ใครง่ายๆ ยังต้องพ่ายแพ้ต่อ ๒ กุมาร

เรื่องสักยันต์นั้นยังมีคนตำแหน่งใหญ่โตหลายท่านที่มาสักยันต์กับหลวงพ่อขัน เช่น กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ (ผู้เป็นศิษย์น้องอาจารย์เดียวกันคือ หลวงปู่ศุขวัดปากคลองมะขามเฒ่า) พระเจ้าวรวงศ์เธอพระองค์เจ้าเฉลิมพลฑิฆัมพร, พระยาอุภัยพิพากสา, พ.ต.อ.พระยาอนันต์ยุทธกาจ จากบันทึกของหม่อมเจ้าหญิงเริงจิตรแจรง อาภากร พระธิดาของเสด็จในกรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ กล่าวไว้ว่า พระองค์(กรมหลวงชมพรฯ)ได้สักยันต์ “นะ” วิเศษกับหลวงพ่อขันวัดนกกระจาบกรุงเก่า ที่กัณฐมณี(ลูกกระเดือก)

หลวงพ่อขัน ท่านเป็นพระที่เคร่งครัดในพระวินัยและชอบเดินธุดงค์ ปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐานตามป่าตามดงยึดสันโดษ จึงทำให้ชาวบ้านเลื่อมใสศรัทธาอย่างมาก สำหรับลูกศิษย์หลวงพ่อขันนั้นมีอยู่หลายองค์ ศิษย์เอกก็จะมีหลวงพ่อจงวัดหน้าต่างนอก หลวงพ่อพรหมวัดขนอนเหนือ และหลวงพ่อเอียดวัดไผ่ล้อม ซึ่งเป็นพระเกจิน้ำดี ที่รู้จักและเป็นที่รักเคารพศรัทธาของคนกรุงเก่าอยุธยาอย่างมาก

พระเครื่องหลวงพ่อขันวัดนกกระจาบนั้น มีการสร้างไว้อยู่หลายประเภทด้วยกัน เช่น พระเนื้อดินเผาในยุคแรกๆของท่าน เหรียญหล่อและเหรียญปั๊มรุ่นแรก ซึ่งเป็นเหรียญที่มีค่ามากในปัจจุบัน หลวงพ่อขันท่านได้มรณภาพลงเมื่ออายุ ๗๑ ปี ๕๒ พรรษา ในปี พ.ศ. ๒๔๘๖

บทความนี้เป็นเรื่องราวของหลวงพ่อขัน วัดนกกระจาบ เป็นตำนานเล่าขานสืบทอดกันมารุ่นสู่รุ่น นำมาเผยแพร่บารมีของครูบาอาจารย์เพื่อเป็นธรรมทานแก่ทุกท่าน สาธุ สาธุ เป็นควมเชื่อส่วนบุคคล โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน 

ใส่ความเห็น