“เสด็จเตี่ย”พระวรกายเต็มไปด้วยรอยสัก

หากพูดถึง พระเจ้าบรมวงศ์ศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ หรือที่ทุกท่านรู้จักในนาม “เสด็จเตี่ย”ชื่อเสียงของท่านนั้นโด่งดังมากโดยเฉพาะเรื่องความขมังเวทย์ของท่าน ที่ไม่เป็นรองใครเพราะถือว่าเป็นผู้มีอาจารย์ที่ดีเลิศคือหลวงปู่ศุข วัดปากคลองมะขามเฒ่า เป็นอาจารย์ที่เรืองเวทย์และประสิทธิ์ประสาทวิชาให้แก่ท่านได้เรียนมาหลายวิชา แต่ละวิชาก็ถือว่าสุดยอดทั้งนั้น และก็เรื่องการสักยันต์ของท่านด้วย วันนี้ #พรานหญิงได้นำเรื่องราวการสักยันต์ของเสด็จเตี่ยมาให้ทุกท่านได้อ่านศึกษา ไปชมกันเลย

พระเจ้าบรมวงศ์ศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ มีนามเดิมว่า “อาภากร”ทรงสักยันต์ทั้งพระองค์ตั้งแต่สมัยวัยหนุ่ม รูปสักที่มีบันทึกมีดังนี้ หนุมาน, ลิงลม(บริเวณพระชงฆ์ เพื่อเดินเร็ว), มังกร (เลื่อยพันบริเวณแขน), อักขระ(บริเวณข้อนิ้ว เพื่อชกต่อยหนัก)

บริเวณอุระสัก “ร.ศ. ๑๑๒ ตราด” เพื่อจำไม่ลืมกับการบุกรุกของกองเรือรบฝรั่งเศสที่ปากแม่น้ำเจ้าพระยา หลังเหตุการณ์นี้ไทยต้องยอมเสียดินแดนฝั่งซ้ายแม่น้ำโขงเพื่อแลกกับอธิปไตยของไทยโดยรวม เหตุการณ์นี้เกิดเมื่อพระองค์เจ้าอาภากรยังทรงพระเยาว์เพียง ๑๓ ชันษาเท่านั้น เหตุนี้จึงทำให้พระองค์ท่านทรงมุ่งมั่นในการศึกษาวิชาทหารเรือเพื่อกลับมารับใช้บ้านเมือง และยังได้ทรงสักให้นักเรียนนายเรือรุ่นแรก ๆ เพียงไม่กี่คนด้วยฝีพระหัตถ์ของพระองค์เอง เพื่อให้เป็นที่จดจำเหตุการณ์นี้

เล่ากันต่อมาว่าเมื่อหลวงปู่ขันวัดนกกระจาบจะสักอาคมเพิ่มเติมให้ปรากฏว่าพระวรกายไม่มีที่ว่าง จึงได้อักขระ “นะ” คำเดียวที่บริเวณกัณฐมณี (ลูกกระเดือก) เท่านั้น การที่เสด็จเตี่ยกราบเกจิอาจารย์ขอเป็นศิษย์กับทุกอาจารย์ที่ได้พบนั้น ทำให้พระองค์ทรงเป็นศิษย์หลายครู ครูบาอาจารย์ของพระองค์นั้นมีดังนี้ หลวงปู่ดำ ภูเก็ต, หลวงพ่อกลั่น วัดพระญาติ, หลวงปู่ศุข วัดอู่ทอง ปากคลองมะขามเฒ่า (ปัจจุบันเรียก วัดมะขามเฒ่า), หลวงพ่อเงิน วัดบางคลาน, หลวงพ่อจร วัดดอนรวบ, หลวงพ่อเจียม ชลบุรี, หลวงพ่อพุ่ม วัดบางโคล่นอก,หลวงพ่อเขียว วัดเครือวัลย์, หลวงปู่ขัน วัดนกกระจาบ ฯลฯ

แต่ที่พระองค์ท่านผูกพันจริง ๆ ใกล้ชิดเป็นพิเศษมีเพียง ๓ รูปคือ หลวงปู่ศุข,หลวงพ่อเงินและหลวงพ่อพริ้งเท่านั้น ช่วงสุดท้ายของชีวิตเสด็จในกรมสิ้นพระชนม์ เมื่อวันที่ ๑๙ พฤษภาคม ๒๔๖๖ สิริอายุพระชนมายุได้เพียง ๔๓ พรรษาเท่านั้น

มีการสถาปนาวันที่ ๑๙ พฤษภาคมของทุกปีเป็นวัน “อาภากร” เพื่อเป็นการระลึกถึงกรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ ก่อนพระองค์ท่านจะจากไป ท่านได้ฝากบันทึกสุดท้ายไว้ย้ำเตือนแก่ลูกหลานชาวไทย ซึ่งมีใจความว่า

“ เจอบันทึกนี้ ให้เอาคำต่อไปนี้ของกูไปประกาศให้คนรับรู้ว่า กู กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ ผู้เป็นโอรสของพระปิยะมหาราช ขอประกาศให้พวกมึงรับรู้ไว้ว่า แผ่นดินสยามนี้บรรพบุรุษได้เอาเนื้อเอาชีวิตเข้าแลกไว้ ไอ้อีผู้ใดมันคิดบังอาจทำลายแผ่นดิน ทำลายชาติ ทำลายศาสนา พระมหากษัตริย์ ฤากระทำการทุจริตก่อให้เกิดความเดือนร้อนต่อส่วนรวม

จงหยุดคิดการกระทำนั้นเสียโดยเร็ว ก่อนที่กูจะสั่งทหารผลาญสิ้นทั้งโคตรให้หมดเสนียดของแผ่นดินสยาม อันเป็นที่รักของกู ตราบใดที่คำว่า “อาภากร” ยังยืนหยัดอยู่ในโลก กูจะรักษาแผ่นดินสยามของกูลูกหลานทั้งหลาย แผ่นดินใดให้กำเนิดเรามา แผ่นดินใดให้ที่ซุกหัวนอน ให้ความร่มเย็นเป็นสุข มิให้อนาทรร้อนใจ จงซื่อสัตย์ต่อแผ่นดินนั้น” แสดงให้เห็นว่าท่านทรงรักแผ่นดินสยามนี้เพียงใด

บทความที่กล่าวมาข้างต้นนี้ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับตำนานประวัติศาสตร์ที่เล่าสืบทอดกันมาและมีการบันทึกไว้ นำมาเผยแพร่เพื่อเป็นวิทยาทานสำหรับทุกท่าน

ใส่ความเห็น