◎ชำระแค้นไอ้ชด มีดโกน◎ ไพฑูรย์ พันธุ์เชื้องาม

◎ชำระแค้นไอ้ชด มีดโกน◎

ในปี พ.ศ.2490 เกิดคดีฆ่ากันตายในห้องขังโรงพักนางเลิ้ง คนตายชื่อนายชด คนลงมือฆ่าชื่อนายสำรอง นายชดผู้ตายเป็นผู้ต้องหาฆ่าคนตาย นายสำรองผู้ลงมือฆ่าเป็นผู้ต้องหาส้องสุมเล่นการพนัน

ไพฑูรย์ได้เป็นพี่เลี้ยงของนายสำรองที่ต้องคำพิพากษาให้จำคุก 20ปี รออุทธรณ์ฏิกา นายสำรองเล่าเรื่องเบื้องหลังให้ฟังว่า
มารดาของนายสำรองชื่อจิตนา เป็นหลานของพระยาพานทองท่านหนึ่ง ที่ได้รับราชการอยู่ที่ปากน้ำโพ จึงส่งให้มาเล่าเรียนต่อในกรุงเทพฯ มีบ้านอยู่แถวบ้านพานถม ต.บางลำพู บ้านที่จินตนาอาศัยอยู่ เป็นบ้านของนายปรุง ซึ่งภรรยาหนีไปกับชายชู้ ทิ้งลูกชายไว้คนหนึ่งชื่อเจ้าชด เจ้าชดเป็นเด็กเกเรแต่รูปหล่อ ปากหวาน

เจ้าชดเป็นนักเรียนมัธยมวัดบวรนิเวศ แต่หลงใหลในวิชาไสยศาสตร์ เป็นศิษย์สำนักเเหวนขาว ซึ่งสำนักแหวนขาวเป็นสำนักที่ไม่ค่อยจะคัดเลือกศิษย์ คนที่มาเข้าสำนักมักโอ้อวดเรื่องความคงกระพันชาตรี ท้าตีท้าต่อยเขาไปเรื่อย เจ้าชดเองเวลาร้อนวิชาขึ้นมาก็เอามีดมาเชือดเนื้อเถือหนังเพื่ออวดศักดา

เจ้าชดดวงยังไม่ถึงฆาตเพราะเชื่อคำอาจารย์ที่ว่า อวดวิชาอย่าไปอวดข้ามถิ่น โดยเฉพาะในเขตนางเลิ้งมีซ่องหญิงโสเภณีอยู่มากมาย มีผู้นำผู้หญิงที่หลอกหลวงมาด้วยเล่ห์สวาทมาขายให้เป็นนางโลมมากมาย สำนักใหญ่ที่สุดเป็นของนายกวี หรือที่เรียกกันว่า ”ป๋าวี” มีเจ้าแป้ง ฉายาแป้งมีดโกนลูกชายหัวแก้วหัวเเหวนเป็นคนคุมมิให้แขกพานางโลมหนี และคอยป้องกันนักเลงถิ่นอื่นเข้าอาละวาดในสำนักนางโลม

เจ้าชดใช้ความหล่อตีสนิทกับสาวจิตนา โดยที่น้าของนางสาวจินตนาไม่ได้ระเเคะระคายเจ้าชดถูกไล่ออกจากโรงเรียนเพราะสุดที่โรงเรียนจะทนรับพฤติกรรมอันธพาลได้ แม้เเต่ครูฝ่ายปกครองยังถูดเจ้าชดชกจนฟันหัก อาจารย์ใหญ่จึงเรียกพ่อของเจ้าชดมาพบแล้วจึงรู้ว่าลูกชายถูกไล่ออก

สมัยนั้นเด็กที่ถูกไล่ออกจากโรงเรียนไปอยู่โรงเรียนอื่นเขาไม่รับ ยิ่งชกครูบาอาจารย์จนฟันหักด้วยแล้ว เขาถือว่าเป็น
”ศิษย์ล้างครู ลูกไม่รู้คุณพ่อมัน” ไม่รับเข้าเรียนต่อ

เจ้าชดหาทางหาเงินเพื่อมาเป็นทุนเที่ยวเตรและทำทุนในอาชีพใหม่ เจ้าชดได้รู้จักกับแมงดาคุมซ่องป๋าวี ที่เเนะนำให้หลอกผู้หญิงมาขาย เจ้าชดจึงหลอกนางสาวจินตนาให้ลุ่มหลงจนได้เสียเป็นผัวเมีย พาหนีออกจากบ้านมาพักอยู่ที่โรงเเรมแห่งหนึ่งในเขตนางเลิ้ง จากนั้นก็พามาส่งที่ซ่องของป๋าวี โดยหลอกว่าให้อยู่ที่นี่เเล้วจะมารับ

นางสาวจินตนารอเเล้วรออีก เจ้าชดก็ไม่มา จะมาทำไมในเมื่อเจ้าชดได้เงินค่าตัวของนางสาวจินตนาไปเเล้ว พอตกดึก แมงดาก็เข้ามาบอกว่า”ไม่ต้องรอเเล้ว”ผัวเธอมันหนีไปเเล้ว มันเอาเธอมาขายให้รับเเขก หน้าตาดีๆอย่างนี้ละก็ ทางซ่องได้เงินคืนเร็วเเน่”

เมื่อจิตนาขัดขืนก็ถูกทุบตีทำร้าย เอาน้ำเเช่น้ำเเข็งราด เอาพริกกับกาบมะพร้าวรมให้หายใจไม่ออก สุดทนจึงยอมเป็นหญิงโสเภณี
ครั้นเมื่อทำงานจนหมดค่าตัวเเล้ว จินตนาก็อยู่กินกับเจ้าพร แมงดาที่รักเธอจริงๆ นำมาเป็นเมียโดยไม่ต้องขายตัว

มีลูกชายด้วยกันคนหนึ่งชื่อสำรอง จินตนาทำห่อหมกปลาช่อนขายนำกำไรมาเลี้ยงดูลูก ห่อหมกแม่จินตนาดังมากจากนางเลิ้งไปจนถึงบางลำพู จากการหาบเร่ขายก็กลายมาเป็นนึ่งอยู่กับบ้าน มีผู้มาซื้อเเละมาขอรับไปขายจนมีฐานะดีคนหนึ่ง

จินตนาเลี้ยงสำรองมาจนเติบใหญ่ ก่อนที่จินตนาถึงเเก่กรรม ได้มอบสมุดบันทึกที่ได้เขียนถึงชีวิตเด็กสาวที่ถูกชายโฉดชื่อชด หลอกไปขายซ่องจนต้องกลายเป็นโสเภณีด้วยความจำใจ
โดยจินตนาได้สอดรูปถ่ายของเจ้าชดไว้ในสมุดบันทึก เเละลงท้ายว่า มันทำให้ชีวิตของเเม่ตกต่ำทำให้ลูกแม่ต้องกลายเป็นลูกหญิงงามเมือง

เมื่อจินตนาตายแล้ว สำรองได้ย้ายบ้านมาอยู่ที่คลองเตย โดยไม่รู้เลยว่านายชดศัตรูของแม่ก็มาเป็นนักเลงคุมตลาดคลองเตย คลาดกันไปคลาดกันมา สำรองทำมาหากินสุจริตแต่ชอบการพนัน จึงมักเข้าบ่อนอยู่เป็นประจำด้วยเป็นหนุ่มโสดนั้นเอง

บังเอญวันหนึ่งตำรวจทลายบ่อนรวบตัวสำรองมาโรงพัก ไล่เลี่ยกับนายชดที่ถูกตำรวจนำมาโรงพักด้วยข้อหาทะเลาะวิวาทและฆ่าคนตายเช่นกัน

สำรองไม่มีเงินประกันตัวจึงต้องถูกขัง ส่วนนายชดให้การปฏิเสธ โดยบอกว่าป้องกันตัวแต่พยานยืนยันว่านายชดไปเรียกค่าคุ้มครองจากนายชิ้น ที่เปิดแผงขายผลไม้ แต่นายชิ้นไม่ยอมให้จึงเกิดชกต่อยกัน นายชิ้นเป็นอดีตนักมวยเก่าจึงเล่นงานนายชดถึงคลาน

นายชดจึงใช้มีดโกนปาดคอหอยนายชิ้นจนหลอดลมขาด ไปตายที่โรงพยาบาล ร้อยเวรให้ส่งเข้าไปรอสอบสวนใหม่วันรุ่งขึ้น
สำรองกับนายชดจึงเข้าไปอยู่ด้วยกันในห้องขัง นายชดเห็นสำรองนั่งจับเจ่าก็ถามว่า

”ไอ้หน้าอ่อน มึงถูกข้อหาอะไร”

”เล่นการพนันครับ พรุ่งนี้ส่งฟ้องศาล ญาติคงจะมาเสียค่าปรับให้เพราะได้ติดต่อไปแล้ว”

นายชดจึงอวดศักดาคุยถึงเรื่องในอดีตของตัวเองว่า
”กูน่ะเมื่อสมัยอยู่บางลำพูเป็นศิษย์คณะเเหวนขาว เรื่องบู๊แล้วไม่เป็นรองใคร เรื่องเหนียวแล้วละก็ แมลงวันไม่ได้กินเลือด กูอยากได้ใครเป็นเมียก็จีบเอา ได้เเล้วพอเบื่อก็ทิ้งขว้าง ครูผู้ปกครองกูยังชกซะฟันร่วง”

สำรองพูดกับนายชดว่า
”พี่นี่แน่จริงๆ แต่ผมไม่ชอบเรื่องบู๊อะไรนั้นหรอก ทำมาหากินได้เงินมาก็เเบ่งเล่นการพนันผมชอบเพราะมันสนุกเเละท้าทาย ผมไม่มีวิชาอาคมอะไรหรอก แล้วพี่นี่ถูกข้อหาอะไร”

”ฆ่าคนตายโว้ย ไอ้ชิ้นมันกำแหง พ่อค้าแม่ค้าในตลาดคลองเตยล้วนจ่ายค่าคุ้มครองให้กู แต่มันกลับไม่ยอม ถือว่าเคยเป็นนักมวยมาก่อน กูชกกับมันตัวต่อตัว มันเตะกูซะคลาน แต่สำหรับสิงห์มีดโกนอย่างกูแล้วไม่ยอมใคร กูใช้มีดโกนปาดคอมันจนเละ แล้วเชือดกระเดือกจนโหว่ตายคามือตำรวจสอบปากคำกู แต่กูปฏิเสธ ขอไปสู้ชั้นศาลโว้ย”

สำรองนิ่งเงียบ ไม่นานนักนายชดก็พล่ามอีก ”เมื่อหนุ่มๆ กูเคยมีคนรักอยู่คนหนึ่ง เป็นหลานพระยาพานทองเชียวนะโว้ย ชื่อจินตนา มันรักกูจนโงหัวไม่ขึ้น กูเลยหลอกมันไปนางเลิ้ง เอาไปขายซ่อง เอาเงินมาเที่ยวมากินจนสะใจ ได้ข่าวว่ามันรับเเขกจนหมดค่าตัวเลยได้ไอ้เเมงดาเป็นผัวมีลูกคนหนึ่ง หากเป็นเช่นนั้นจริง อายุก็คงรุ่นราวคราวเดียวกับเอ็งนี่เเหละว่ะ”

คำว่าจินตนา กับการที่เจ้านักเลงมีดโกนคนนี้บอกว่าเคยหลอกผู้หญิงไปขาย มันคล้ายกับบันทึกของเเม่ สำรองจึงถามว่า

”คุยกับพี่มานานสองนาน ยังไม่รู้ชื่อพี่เลย พี่ชื่ออะไรล่ะ เผื่อวันหน้าจะได้ทักทายถูก”

”กูชื่อชด ฉายามีดโกน”

สำรองตาเขียวปั้ด นี่แหละชะตากรรมมันบันดาลแท้ๆ ได้มาพบกับไอ้คนที่ทำให้เเม่ต้องตกนรกทั้งเป็น ทำให้ตัวเองต้องเป็นลูกหญิงงามเมือง วันนี้กูจักแก้เเค้นให้เเม่

สำรองเเสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง บอกนายชดว่าดึกเเล้วขอตัวผักผ่อน
ขณะล้มตัวลงนอน สำรองคิดหาวิธีฆ่านายชดในที่สุดมองเห็นว่าในห้องน้ำมีถังใส่น้ำเป็นเหล็กมีหูหิ้วสองหู สำรองจึงเข้าไปถอดหูถังน้ำออก แล้วก็เเกล้งทำเป็นท้องเสียเข้าห้องน้ำบ่อยๆ เข้าไปทีหนึ่งก็ดัดหูถังแล้วเอาปลายฝนกับพื้นปูนในห้องน้ำจนมีความแหลมคน

พอตกดึก นายชดนอนกรนครอกๆ สำรองก็เอาเหล็กหูถังที่ฝนจนแหลมติดมือมาด้วย เอาปลายกระซวกคอหอยนายชด แต่ด้วยอำนาจแห่งแหวนขาวที่นายชดสวมอยู่ ทำให้ไม่สามารถแทงให้ตายได้ เกิดการปลุกปล้ำกันขึ้น

สำรองรูปร่างใหญ่และหนุ่มกว่าจึงขึ้นคร่อมเอาสองมือบีบคอนายชดจนตาเหลือก บีบขย้ำๆ ดึงศีรษะนายชดขึ้นจากพื้น แล้วกระเเทกกับพื้นปูนดังสนั่น นายชดลิ้นจุกปาก ดิ้นตึงตัง ผู้ต้องหาที่อยู่อีกห้องหนึ่งร้องเอะอะ สิบเวรรีบไขกุญเเจเข้ามาแยกตัวสำรองจากนายชด

แต่ปรากฏว่านายชดหมดลมหายใจ ลิ้นจุกปาก มีเลือดสดๆ ไหลออกมาจากจมูกและปาก ศีรษะเเตกเพราะถูกจับโขกกับพื้น ขี้เยี่ยวไหลส่งกลิ่นคลุ้ง

ร้อยเวรนำตัวสำรองมาสอบปากคำ และทำสำนวนส่งอัยการ อัยการส่งสำนวนขึ้นฟ้องศาล สำรองให้การตามความเป็นจริง และได้ให้การต่อศาลว่าไม่ได้ไตร่ตรองไว้ก่อน แต่บันดาลโทสะที่ได้มาพบคนที่ทำให้เเม่กลายเป็นโสเภณี ต้องตกนรกทั้งเป็น

ศาลชั้นต้นท่านพิพากษาว่าจำเลยแม้มิได้ไตร่ตรองไว้ก่อน แต่ลงมือฆ่านายชดโดยเตรียมการคืออาวุธที่เป็นเหล็กหูถังแล้วนำมาฝน แต่เเทงผู้ตายไม่เข้า แสดงให้เห็นว่าจำเลยได้เตรียมการไว้เป็นขั้นตอน เมื่อเเทงผู้ตายไม่เป็นผล จำเลยจึงใช้มือบีบคอผู้ตาย ซึ่งเพียงแต่บีบก็ตายอยู่เเล้ว จำเลยยังใช้มือที่บีบคอผู้ตายยกหัวผู้ตายโขกกับพื้น รายงานการชันสูตรศพของนิติเวชระบุว่ากะโหลกศีรษะเเตก มีบาดแผลมากมาย เป็นการกระทำที่อำมหิตโหดร้าย สมควรแก่โทษจำคุกตลอดชีวิตแต่ด้วยจำเลยไม่เคยทำผิดมาก่อน และเกิดบันดาลโทสะ จึงลดโทษให้หนึ่งในสี่ ให้จำคุกจำเลยไว้เป็นกำหนด 20ปี

นี่แหละครับ พระท่านว่า ”ทุกขโต ทุกขถานัง”ให้ทุกข์แก่ท่าน ทุกข์นั้นถึงตัว ก็อยู่กันคนละที่ ไม่เคยรู้จักหน้าตากัน แต่กรรมก็บันดาลให้นายชดต้องมาพบกับสำรองที่เป็นคู่เเค้นทั้งๆ ที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน โดยที่ตนเองเป็นคนประกาศตัวให้รู้เสียอีกว่าเป็นคนหลอกนางสาวจิตนาตาไปขาย

จบไปแล้วอีกตอนครับเหนียวแค่ไหนหากถึงฆาตเเล้วต่อให้ของวิเศษยังไงก็เอาไม่อยู่ครับ

ตอนนี้ขอมอบพระคาถาที่เรียกว่า ”คาถามหาเเคล้วคลาด”เป็นคาถาของหลวงพ่อเดิม วัดหนองโพ

◎คาถามหาแคล้วคลาด◎

อิติปิโส โสปิติอิ

เมื่อต้องวิ่งฝ่าห่ากระสุน ไม่ว่าจะเป็นบอกหรือในสงคราม เมื่อวิ่งไปให้ภาวนาไว้ให้มั่นใจไพฑูรย์เคยภาวนาฝ่าวงล้อมตำรวจที่ไปจับ สู้จนกระสุนปืนเหลือน้อยต้องออกวิ่งเอาชีวิตรอด ตำรวจระดมยิงราวห่าฝน ได้ยินเเต่เสียงลูกปืนวิ่งเฉียดไปมาเเต่ไม่มีนัดไหนนมากระทบตัวเลย

ใส่ความเห็น