◎อภินิหารดวงพระวิญญาณสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช◎

◎อภินิหารดวงพระวิญญาณสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช◎

ชาวเมืองตากรู้จักศาลสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชกันดีทุกคน เพราะสร้างขึ้นเพื่อเทิดทูนพระบารมีพระผู้กอบกู้เอกราชของชาติไทยเป็นครั้งที่ 2 เป็นที่สักการบูชาของชาวเมืองตากและใกล้เคียงพระบรมรูปหล่อประทับนั่งสวมพระมาลาเส้าสะเทิน วางพระแสงดาบปราบศึกไว้บนพระเพลา พระพักตร์เปี่ยมไปด้วยพระบารมีเงยขึ้นเล็กน้อย

ไพฑูรย์หนีคุกหากผ่านเมืองตากจะแวะไปนมัสการ เพราะเป็นชาวเมืองตากโดยกำเนิด เป็นเด็กวัดดอนแก้วที่สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ทรงมีพระอาจารย์ที่ทรงให้ความเคารพมาแต่ยังเป็นพระยาตากผู้สร้างประคำให้ติดตัวมาจนถึงวาระสุดท้ายแห่งพระชนม์ชีพจึงถอดออกจากพระศอให้เณรน้อยที่เป็นอุปัฏฐาก

ก่อนปีพุทธศักราช 2500 อันเป็นปีที่ไพฑูรย์ได้รับพระมหากรุณาธิคุณอภัยโทษพ้นจากเรือนจำบางขวาง ไพฑูรย์ได้รับจดหมายจากน้องชายชื่อชิดชัย ข้อความในจดหมายทำให้ไพฑูรย์รู้สึกสะเทือนใจ

เรียนพี่เปียที่นับถือ

ผมต้องกราบขออภัยพี่เปีย หลานบังอรที่พี่นำมาฝากให้ผมเลี้ยงถูกจับตัวไป ผมเผอเรอไม่คิดว่าจะมีเรื่องอย่างนี้เกิดขึ้น หลังจากหลานหายไปประมาณ 3 วัน ก็มีจดหมายมาถึงผม แต่มันไม่ได้เกี่ยวกับผม มันเกี่ยวกับพี่เปียโดยตรง จดหมายระบุว่าอย่างนี้

บอกไอ้ไพฑูรย์ที่มันอยู่ในคุกด้วยว่า ให้เอามีดหมอ รอยเท้า เหรียญหลวงพ่อเดิมที่มันเก็บไว้ พร้อมกับเงินอีก 1500บาท เพื่อแลกกับลูกสาวของมัน ให้มันลองคิดดูว่ามันฆ่าคนมากี่คน หนึ่งในจำนวนนั้นเป็นพ่อของกู นี่คือการแก้เเค้นที่กูจะทำกับมึง กูอยากดูน้ำหน้ามันว่าเมื่อไม่มีของขลังเเล้วมึงจะทนลูกปืนของกูได้อีกหรือไม่

ผมจะทำอย่างไรดีพี่เปีย พี่ช่วยแนะนำผมหน่อย ผมงงไปหมดแล้ว

จาก
ชิดชัย พันธุ์เชื้องาม

ท่านผู้อ่านที่เคารพ ไพฑูรย์บอกว่า มีดหมอ รอยเท้า เหรียญ ยอมสละได้ แต่เงิน 1500บาทนี่จนใจ นักโทษอย่างเขาจะไปหาที่ไหนได้ มันสุดปัญญา อีกประการ การแหกคุกออกไปช่วยลูกสาว จะทำให้ประวัติการเป็นนักโทษชั้นดีของไพฑูรย์เสียหาย หมดสิทธิ์ได้รับพระราชทานอภัยโทษ คราวนี้อาจถูกยิงตาย พลันไพฑูรย์ก็ระลึกถึงดวงพระวิญญาณของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ที่ศาลสถิตพระบรมรูปที่ จ.ตาก จึงตอบจดหมายน้องชายไปว่า

ชิดชัยน้องรักของพี่

มีดหมอ รอยเท้า เหรียญ ของหลวงพ่อเดิม พี่ยอมสละได้ แต่เงิน1500บาทนั้นพี่หมดปัญญาหาให้ได้ เจ้าก็เป็นสารวัตร กำนัน มีพวกพ้องอยู่ ระดมกันมาช่วยได้ เจ้าจงไปที่ศาลสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชที่เมืองตาก ให้ทำดังนี้

จัดเครื่องบูชา ประกอบด้วยดอกไม้ ธูปเทียน ข้าวตอกดอกไม้ เเป้งกระเเจะหอม ดอกไม้ 7 สี ใส่ขันเงินไปด้วย

ให้หาเด็กผู้ชายที่เป็นลูกหลานของเจ้าคนหนึ่งไปด้วยให้แต่งชุดขาวไปและไปบูชาตอนเวลาประมาณ 21.00น. เป็นต้นไม้ อย่าให้เลยเที่ยงคืนออกไป

เมื่อได้ของครบแล้ว ให้พากันไปที่ศาลสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ไปบวงสรวงอัญเชิญดวงพระวิญญาณ ขอบารมีมาผ่านร่างลูกหลานของเจ้า กราบทูลเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้ทราบ

เมื่อดวงพระวิญญาณผ่านร่างลูกหลานเจ้า ก็ให้การบทูลเลยอย่ายืดเยื้อจะทรงลงมาเพียงแวบเดียวเท่านั้น จากนั้นจึงตามไปช่วยเหลือหลานบังอรต่อไป

จาก
ไพฑูรย์ พันธุ์เชื้องาม

ไพฑูรย์ได้เเต่สวดมนต์ภาวนาให้ลูกสาวพ้นมือมาร ให้ดวงพระวิญญาณสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชช่วยคุ้มครองอีกพลังหนึ่ง อีกสิบวันต่อมาก็ได้รับจดหมายจากชิดชัยน้องชาย เล่ารายละเอียดว่า

หลังจากได้รับจดหมายจากพี่แล้ว ผมได้ดำเนินการตามที่สั่ง หลังจากถวายเครื่องสักการบูชาแล้ว ก็ให้หลานชายที่ใส่ชุดขาวนั่งพับเพียบรอเวลา หนึ่งชั่วโมงผ่านไปก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น เสียงกำนันบุญบ่นด้วยเสียงอันดังว่า

”กลับดีกว่า ยุงกัดตัวลายหมดเเล้ว ท่านคงไม่โปรดช่วยเหลือพวกเราเเน่”

สิ้นเสียงของกำนันบุญ ร่างของหลานชายในชุดขาวก็ผงะหงายหลังแล้วเด้งขึ้นนั่งเอง เสียงที่เปล่งออกมาที่ไม่ได้อ้าดังได้ยินถนัดว่า

”มึงคิดว่าเชิญกูปุ๊บ กูก็จะต้องมาปุ๊บกระนั้นหรือ พวกมึงก็เหมือนคนมาเฝ้ากู เมื่อตอนกูมีสังขารหรือแม้ไม่มีสังขารกูก็ยังมีราชกิจของกูอยู่ ใครมาขอให้กูช่วยกูก็มาช่วย แต่จะให้ได้อย่างใจมึงเป็นไปไม่ได้ มีอะไรว่ามา กูไม่มีเวลามาก”

ชิดชัยกราบทูลเรื่องทั้งหมด ร่างของหลานชายก็พูดโดยไม่ขยับปากอีก ว่า

”อยู่ที่เขาถ้ำโน่น มันมีแค่สองคนเท่านั้น เอ็งจะแก้ไขอย่างไรก็สุดแล้วแต่”

ร่างของหลานชายหงายหลังอีกครั้ง คราวนี้ไม่เด้งลุกขึ้นต้องไปช่วยกันประคองให้ลุกขึ้น เด็กทำหน้าเหรอเหมือนไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น จึงพากันกลับ

รุ่งขึ้นชิดชัยก็ระดมบรรดากำนันผู้ใหญ่บ้านที่เป็นพวกพ้อง อาวุธพร้อม ให้สารวัตรกำนันปลอมตัวเป็นชาวบ้านไปทำทีเป็นไปเก็บขี้ค้างคาวในเขาถ้ำได้พบกับชายแปลกหน้าสองคน แต่ไม่เห็นเด็ก จึงกลับมาแจ้งให้รู้ข่าว

ชิดชัยวางแผนทั้งหมด โดยพวกคนร้ายไม่ได้ไหวตัวว่ามีถ้ำที่ติดกันสามารถทะลุเข้าไปได้ คนท้องถิ่นเท่านั้นที่รู้ กำหนดการเข้าไปช่วยตัวประกันเวลาประมาณ 02.00น. โดยเคลื่อนกำลังส่วนหนึ่งคอยเฝ้าหน้าเขาถ้ำ ส่วนกำลังส่วนใหญ่เข้าไปทางช่องทางลับ ไม่มีการใช้ไฟฉายคลำทางกันเข้าไปพอถึงทางเข้าอีกถ้ำหนึ่ง ก็เห็นคนสองคนก่อไฟผิงกันหนาว แต่ไม่เห็นเด็ก

ชิดชัยนำหน้าบุกเข้าไป ชายสองคนไหวตัวเอาน้ำสาดใส่กองไฟจนดับ เสียงปืนดังระงม กำลังส่วนหนึ่งฉายไฟไปยังจุดที่คนร้ายหลบซ่อนตัว เพียงห้านาทีเศษ ๆ เสียงปืนก็เงียบ คนร้ายสองคนถูกยิงพรุน ในมือสองคนมีปืนพาราเบลลัม มีห่วง ที่ด้ามมีผ้าแพรสีแดงผูกไว้

ศพทั้งสองถูกนำไปโยนลงเหวเพื่อทำลายหลักฐาน เชื่อแน่ว่าบังอรจะต้องถูกซ่อนไว้ในถ้ำแน่พอพระอาทิตย์ขึ้น การค้นหาก็เริ่มขึ้น ที่สุดก็ไปพบบังอรถูกมัดมือมัดปากซ่อนอยู่ในหลืบถ้ำด้านในท่าทางอิดโรยจึงนำตัวออกมา ทุกอย่างเป็นความลับ ตำรวจและนายอำเภอไม่มีโอกาสรู้เรื่อง เป็นการจัดการของบรรดากำนัน ผู้ใหญ่บ้านและสารวัตรกำนันกลุ่มของชิดชัย

ไพฑูรย์ได้ทราบข่าวก็โล่งใจ เขียนจดหมายมาบอกให้เพื่อนที่คุ้นเคยกับพวกคณะอั้งอี่เก่าออกสืบให้ว่าใครเป็นคนลงมือคราวนี้ เพื่อนเขียนจดหมายมาบอกว่า มีคนที่เคยอยู่กับคณะอั้งยี่ กิม เล้งหายไปสองคนชื่อบู๊ กับ กิม เป็นลูกชายแฝดของบู๊เต็ก ที่ไพฑูรย์แทงด้วยมีดหมอหลวงพ่อเดิมตาย สมัยเมื่อเป็นอั้งยี่เยาราช

สองคนที่เคยลอบยิงไพฑูรย์มาแล้วสองหน แต่หนแรกยิงไม่ออก หนที่สองยิงไม่เข้า สืบจนรู้ว่าไพฑูรย์มีของดีสามอย่าง จึงขึ้นไปจับลูกสาวเพื่อเรียกค่าไถ่ เป็นมีดหมอ ผ้ารอยเท้า และเหรียญหลวงพ่อเดิม โดยคิดว่าเมื่อไพฑูรย์หมดเครื่องรางคุ้มครอง เมื่อออกจากคุกมาก็จะฆ่าได้โดยง่าย แต่กลับกลายเป็นศพอยู่ก้นเหว

ท่านผู้อ่านที่เคารพ ไพฑูรย์บอกว่าการฆ่าคนคือการก่อเวร คนที่เป็นลูกหลานก็จะเกิดความเคียดเเค้น ตามอาฆาตพยาบาทไม่สิ้นสุด แม้เมื่อออกจากคุกมาแล้วไพฑูรย์มาบวชเป็นพระก็ยังมีลูกชายของคนที่ไพฑูรย์เคยฆ่ามาลอบยิงทั้งผ้าเหลืองแต่ปืนไม่ลั่น ไพฑูรย์จำได้แม่น แต่บอกตำรวจที่มาทำคดีว่าจำไม่ได้ ตอนหลังมือปืนก็สำนึกบาปมาถวายสังฆทานขออโหสิกรรม ไพฑูรย์ก็บอกว่าอโหสิกรรมให้ตั้งเเต่เมื่อบอกตำรวจไปว่าจำหน้ามือปืนไม่ได้เเล้ว

การให้อภัยทานเป็นทานอันสูงสุดกว่าทานใด เป็นชุ่มฉ่ำ ดื่มด่ำเยือกเย็น เวรปฏิเวรัง การไม่ก่อเวรตอบผู้ที่ก่อเวรให้เป็นมหากุศล ดับเวรได้ทั้งในโลกนี้ และตัดวิบากที่จะตามล้างตามผลาญข้ามภพชาติไม่มีที่สิ้นสุด ชีวิตของไพฑูรย์ฆ่าคนไว้มาก เวรจึงติดตามมา ต้องติดคุกติดตะราง ออกมาจากคุกเเล้วก็ยังถูกจองล้างจองผลาญ ก็เพราะก่อเวรไว้มากนั่นเอง
# นักเลง โบราณ ตำนานหนังเหนียว
ตอนนี้ลูกสาวของอาจารย์ไพฑูรย์ยังมีชีวิตอยู่ครับอายุก็ราวๆ70ปีครับเป็นหลักฐานได้อย่างดีว่าสิ่งศักสิทธิ์คาถาอาคมนั้นมีจริงขึ้นอยู่กับว่าใครจะมีจิตเเกร่งกล้าพอที่จะทำให้อำนาจบารมีนั้นเกิดขึ้นครับสาธุ

ตอนนี้ขอมอบพระคาถาบูชาองค์สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช

◎คาถาบูชาดวงพระวิญญาณโดยตรง◎

โอม สิโนมหาราชาเทวะ

◎คาถาภาวนาเวลาต่อสู้◎

ชะยุตุภะวัง สัพพะศัตรู วินาสสะตุ

ใส่ความเห็น