◎อิทธิฤทธิ์ว่านสบู่เลือดศาสตร์แห่งวิชาคงกระพันชาตรี◎

◎อิทธิฤทธิ์ว่านสบู่เลือด◎

ว่านสบู่เลือด เป็นว่านอันดับหนึ่ง มีหัวเเละต้นคล้ายเพรชหลีกเราจะรู้ได้ว่าต่างกันกับว่านเพรชหลีกอย่างไรให้ท่านจงเอาว่านบู่เลือดฝาน ที่หัวว่านสักแว่นหนึ่ง แล้วเอาน้ำมะนาวบีบให้เป็นทางยาวประมาณ 5 นิ้ว แล้วเอาว่านสบู่เลือดวางไว้ที่น้ำมะนาว สีเลือดจะผ่านออกจากหัวว่าน เป็นสีเเดงตลอดทางยาว นั่นเเหละครับว่านสบู่เลือด ถ้าเป็นหัวว่านเพรชหลีกหรือว่านอื่น ๆ เอาหัวมาพาดวางไว้กับน้ำมะนาวจะไม่มีสีเลือด ไพฑูรย์บอกมาละเอียดก็เพราะมีการซื้อขาย ว่านสบู่เลือดเป็นว่านที่มีราคา เพราะมีอานุภาพอยู่ยงคงกระพันชาตรี สามารถคุ้มกันศาสตราวุธ แม้กระทั่งลูกกระสุนเหล็กก็มิอาจทำให้ระคายผิวหนังได้

ร.ต.ท.วิไล เพรชกำเนิด เป็นผู้ช่วยสารวัตรอยู่ตำบลหัวรอ จังหวัดอยุทธยา มีน้องสาวคนหนึ่งชื่อรัศมี กำลังศึกษาอยู่โรงเรียนแห่งหนึ่งในจังหวัดพระนครกรุงเทพฯ โดยมาอยู่โรงเรียนกินนอน ร.ต.ท.วิไล ผู้พี่ได้ส่งเสียช่วยเหลือน้องสาว การเรียนก็ผลิ ดอกออกช่อ จนสำเร็จวิชามัธยมเบื้องสูง เข้าศึกษามหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณ์ แผนกแพทย์ศาสตร์ จนสำเร็จเป็นแพทย์หญิง มาตั้งคลีนิค ที่ถนนจรัสเวียงย่านหัวลำโพง

ถนนจรัสเวียงเป็นถนนที่ทางฝ่ายเทศบาลปลูกตึกให้เช่า มีตึกหลังหนึ่งเลขที่ 404 เป็นของนายแพทย์แผนโบราณ มีเครื่องสมุนไพรทุกชนิดตลอดจนกระทั่งว่าน มีทั้งว่านเสน่ห์จันทร์ ว่านเพรชหลีก ว่านเพรชกลับ แม้กระทั่งเถาเครือหลง ซึ่งเป็นเถาไม้ประหลาด แกขายให้พวกที่เข้าป่าคู่กับว่านเพรชกลับ ใช้ป้องกันอันตรายและความตายจากชีวิตกลางป่า ด้วยอำนาจฤทธ์ว่านเพรชกลับ สามารถจะทำให้ผู้ใช้กลับบ้านได้ถูก นายเเพทย์ขายพวกว่านเป็นประจำ

ปรากฏว่าร้านคลีนิคของเเพทย์หญิงรัศมี บุคคลที่มากระทำการซื้อยาจ่ายยาเข้าเเต่ร้านนายเเพทย์โบราณ แม้กระทั่งฉีดยา นายเเพทย์แผนโบราณไม่ต้องการรักษาคนป่วยด้วยการฉีดยา แพทย์หญิงรัศมีได้มาบอกกับพี่ชายและเล่าเรื่องให้ฟัง ขอย้ายร้านใหม่เพราะถ้าตั้งอยู่ที่เก่ากิจการคงไม่เจริญ ร.ต.ท.วิไลผู้พี่ได้ฟังคำเล่าของน้องสาว จึงได้รีบเดินทางมากรุงเทพฯ มาดูร้านนายแพทย์โบราณ สังเกตุดู 3 วัน มีเเต่คนมาที่ร้านนี้ สงสัยว่าร้านอาจจะมีของดี ซึ่งเป็นอาถรรพ์ชักนำจิตใจให้คนมาหลงไหล

ดังนั้นเพื่อความอยากรู้ให้แน่นอน ร.ต.ท.วิไล จึงมาหานายเเพทย์มงคล อิ่มบุญจนได้พบกัน ร.ต.ท.วิไล ก็มาปรึกษาถามนายเเพทย์มงคลผู้สำเร็จวิชาเเพทย์แผนโบราณ และสำเร็จสูตรในกระบวนว่านทุกชนิด แม้กระทั่งสิ่งมหัศจรรย์ต่าง ๆ ที่มีอยู่ในป่า นายเเพทย์มงคลรู้จักวิธีใช้ทุกชนิด นายเเพทย์มงคลจึงบอกว่าที่ร้านเขานี้ มีว่านนางกวัก บุคคลใดที่ว่านร้านจะเห็นหญิงสาวสวยกวักเข้าเรียกให้เข้าร้าน เป็นยอดของนางกวัก กวักทรัพย์ กวักเงิน กวักทอง

ร.ต.ท.วิไล ไม่เชื่อศรัทธาในทางวิทยาศาสตร์ เพราะเเนวจิตใจมีความศรัทธาในทางวิทยาศาสตร์ ร.ต.ท.วิไลจึงถามว่า ว่านคงว่านเหนียวนั้นที่เขาว่ากันมันเป็นนิทานหรือความจริง นายเเพทย์มงคลตอบว่าสิ่งนี้เป็นความจริง มีอำนาจและอิทธิฤทธิ์อันน่าอัศจรรย์

ร.ต.ท.วิไลถามว่า สามารถทดลองให้เห็นประจักษ์ได้ไหม นายเเพทย์มงคลบอกว่า ถ้ามีเดิมพันพนันขันต่อกันด้วยราคาเงินเเพง ผมก็จะให้ผู้หมวดเห็นเป็นประจักษ์ ร.ต.ท.วิไลไม่เชื่อ เชื่อว่าเป็นเล่ห์เหลี่ยมการพูด โดยนายเเพทย์มงคลโกหกให้ฟัง ร.ต.ท.วิไลจึงพูดว่าจะเอาเงินเดิมพันเท่าไหร่ก็ได้ ก็มีการท้าพนันเกิดขึ้น โดยมีกำนันผู้ใหญ่บ้านมาเป็นพยานในการทดลอง ร.ต.ท.วิไลให้นายเเพทย์มงคลเดินทางไปจังหวัดอยุธยาไปทอลองกันที่วังโบราณ

อสังหาริมทรัพย์ที่เคลื่อนที่ได้เเละเคลื่อนที่ไม่ได้ ได้นำมาประกอบวางเดิมพันทั้งสองฝ่ายที่พนันกัน มีอะไรก็เอามาตีเดิมพันในการเล่นหมด นายเเพทย์มงคลมีลูกชายเป็นนายทหารบกได้มาดูการเเข่งขันเมื่อ ทั้งสองฝ่ายวาง กองเดิมพันโดยมีประธานคนกลางเป็นผู้รับผิดชอบไม่มีใครที่จะขี้โกงกันได้

วันที่ 16 เมษายน หลังจากสงกรายต์มาเเล้ว 3-4 วัน วันนัดก็มาถึง นายเเพทย์แผนโบราณเฉือนหัวว่านสบู่เลือดกินพอสมควร ฤทธิ์ว่านซาบซึมแทรกเข้าไปในเส้นเลือดทุกขุมขน ร.ต.ท.วิไล เตรียมมีดสองคม 1เล่มพร้อมอาวุธปืนยี่ห้อรีวอลร์เว่อร์หนึ่งกระบอก เมื่อได้เวลานายเเพทย์มงคลก็นั่งเก้าอี้ ร.ต.ท.วิไลก็จัดการเขียนหนังสือข้อความว่า ข้าพเจ้าตายในครั้งนี้ข้าพเจ้ามีความเสียใจเพราะมีโรคประจำตัวทำให้มีวคามทุกข์ทรมาน ขอให้ทางฝ่ายเจ้าหน้าที่ตำรวจจัดการนำศพข้าพเจ้าไปไว้วัด และเเจ้งให้ลูกชายข้าพเจ้ามารับศพด้วย แล้วก็เซ็นชื่อนายเเพทย์มงคลและนามสกุล

เป็นความประสงค์ของร.ต.ท.วิไล ถ้านายเเพทย์มงคลตายจะได้ยืนยันเป็นหลักฐานว่านายเเพทย์มงคลฆ่าตัวตาย

นายเเพทย์ก็เตือนให้แทงเเละยิง ร.ต.ท.วิไลคว้ามีดชายธง ซึ่งมีเเสงเงาแวบวับ จับด้ามมีดแล้วก็ตรงมากอดคอ นายเเพทย์มงคลเงื้อมีดสุดแขนกระเเทกไปที่ยอดอก หนึ่งครั้ง มีดกระท้อนกระดอนกลับไม่ระคายผิวหนัง ร.ต.ท.วิไลแทงอีกจนครบ 3ครั้งตามสัญญา ร.ต.ท.วิไลรู้สึกพิศวงสงสัย ในฤทธิอภินิหารย์ของว่านสบู่เลือดที่สามารถรักษาผิวหนังให้อยู่ยงคงกระพันชาตรี ทีนี้ก็ถึงปืน

ร.ต.ท.วิไล ควักปืนยี่ห้อดังกล่าวเป็นปืน 9 ม.ม. บรรจุลูกไว้ 5 นัด เป็นปืนลูกโม่ ร.ต.ท.วิไลจับปืนได้ก็เอาเก้าอี้มานั่งห่างไม่ถึงศอก ร.ต.ท.วิไล จ้องเล็งยิงนายแพทย์มงคลระหว่างแผ่นอก นัดที่ 1 เสียงดัง ปัง!! ลูกปืนออกจากลำกล้องไปถูกร่างของนายเเพทย์มงคลลูกปืนสะท้อนกลับ จนกระทั่งยิง 3นัด ก็ไม่ปรากฏว่าลูกกระสุนเหล็กจะผ่านสู่ผิวหนังเข้าในร่างของนายเเพทย์มงคลได้ทั้งคู่ที่พนันกันต่างโอนมอบโฉนดบ้านที่ทำการขายยา มอบให้ นายเเพทย์มงคลได้รับโชคเพราะว่านสบู่เลือดครั้งนี้ก็เพราะ ร.ต.ท.วิไลไม่มีความเชื่อถือในไสยศาสตร์ จึงต้องพ่ายเเพ้การพนันจนหมดเนื้อหมดตัว

นายเเพทย์มงคลเป็นนายเเพทย์ผู้ที่มีความชำนาญ รู้จักว่านทุกชนิด และสิ่งมหัศจรรย์ทั้งหลายที่เกิดอยู่ในป่า จึงสามารถนำมาขายในกรุงเทพฯ ว่านสบู่เลือดของจริงที่ไม่มีสิ่งใดทำเทียมเเทนได้

ท่านผู้อ่านที่สนใจใครจะเอาว่านมาขาย บอกว่าเป็นว่านสบู่เลือด ท่านจงนำมาทดลองดังที่ไพฑูรย์ได้กล่าวมาเเล้ว

พวก 36 มงกุฏ นักต้มชั้นยอดเขากินว่านสบู่เลือดตัวจริง ให้คนที่มาซื้อดู แต่ขายของปลอมให้ คนซื้อเห็นประสิทธิภาพโดยผู้ขายทดลองแทงให้ดู ก็เข้าใจว่าเป็นของเเท้ เมื่อซื้อว่านเอาไปกินเวลาเกิดเรื่อง ปรากฏว่า กินว่านที่ซื้อมาถูกพวกเล่นเสียเลือดโชกเต็มตัว ไปปรึกษาพวกเกจิอาจารย์ดูก็รู้ว่าผู้ขายเอาว่าน ปลอมมาขาย ทุกคนเป็นใคร ใครก็เคือง มีโอกาส ก็เอาหัวขวานทำร้าย หรือบางทีก็เอาไฟมาเผาบ้าน

 

เพราะฉะนั้นท่านผู้อ่านจะซื้อพระหรือซื้อว่านต่างๆ ก็จงใช้พิจารณาดูให้รอบคอบ เดี๋ยวจะไปพบของปลอม มันอาจจะทำให้ท่านเจ็บตัวหรือสิ้นชีวิตก็ได้ข้าพเจ้าไพฑูรย์ขอความกรุณาขอร้องเหล่าบรรดาพวกทรชนทั้งหลาย อย่าได้เอาเครื่องลางของขลังทุกชนิด ตลอดจนกระทั่งพระ เหรียญและพระสมเด็จไปหลอกลวงขายเเก่ผู้อื่น มันจะเป้นผลร้ายเเก่ท่าน เพราะสิ่งหลอกลวงเหล่านี้เป็นอธรรม ท่านจะต้องแพ้ฝ่ายธรรมตลอดกาล ฉบับหน้ายังมีอภินิหาริย์อันมหัศจรรย์ของเครือเถาหลงต่อจากสบู่เลือด

ใส่ความเห็น