อภินิหารรูปถ่ายหลวงพ่อเดิม

เขียนเรื่องราวเกี่ยวกับหลวงพ่อเดิมท่านมาสองฉบับติดต่อกันแล้วเพราะยังไม่มีเรื่องราวประสบการณ์จริงที่ได้ส่งเข้ามาจากท่านผู้อ่านเลย เพราะเรื่องของประสบการณ์พบเจอกับอภินิหารต่างๆนี้จะไปกะเกณฑ์เอาเองนั้นก็ไม่ได้เพราะแต่ละเหตุการณ์นั้นก็มักจะเกิดขึ้นเอง ไม่มีใครสามารถบังคับหรือบันดาลให้เป็นไปได้ เพราะเรื่องราวประสบการณ์จริงทุกเรื่องไม่ใช่นวนิยายเขย่าขวัญที่จะได้ประพันธ์ขึ้นเอามาเองตามที่จะจินตนาการได้ก็หาไม่เพราะเรื่องราวอภินิหารนั้นมันเป็นเรื่องของความบังเอิญที่เหลือเชื่อแต่เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจริงและเหนือยิ่งกว่านวนิยายต่างๆที่เล่ากันก็เคยมีมาแล้ว ดังเช่นเรื่องราวดังต่อไปนี้

คุณช่างเฟอร์นิเจอร์ได้กรุณาเขียนจดหมายส่งมาเล่าให้ฟังซึ่งผู้เขียนเห็นว่าเป็นเรื่องราวที่น่าสนใจไม่น้อยส่วนจะน่าสนใจยังไงนั้นท่านผู้อ่านลองอ่านกันดูได้เลยครับ

เรียนคุณสุรเวทย์ ที่นับถือ

ผมเป็นคนหนึ่งละที่ได้ติดตามผลงานเรื่องใต้รอยบาทหลวงพ่อเดิมของคุณมาจนถึงปัจจุบันนี้แต่ก่อนผมไม่ค่อยจะสนใจเรื่องพระเรื่องเจ้าสักเท่าใดนัก พอดีตอนนั้นผมพักอยู่แถวคลองตันซึ่งเป็นบ้านเช่าขนาดเล็ก ซึ่งผู้เช่าอาศัยในละเเวกนั้นก็มีอยู่หลายเจ้าด้วยกัน ส่วนบ้านที่อยู่ติดกับผมเป็นคนจังหวัดนครสวรรค์ อายุก็รุ่นราวคราวลุงของผม ในตอนเย็นๆผมมักจะเห็นแกเปิดกล่องพระเอามาส่องพอส่องแล้วก็ส่องอีก

ผมจึงได้เกิดความสนใจก็เลยเร่เข้าไปคุยและไปขอส่องบ้าง แกเองก็ไม่ได้รังเกียจ แกบอกว่าติดพระติดเจ้าไว้กับตัวดีที่สุดป้องกันอันตรายภัยพาลทั้งปวงทำให้จิตใจสงบ แกยังได้เล่าประสบการณ์ในชีวิตของแกที่ได้อำนาจพุทธคุณของพระเครื่องแผ่อานุภาพมาปกป้องคุ้มครองชีวิตแกไว้หลายต่อหลายครั้งและจนที่สุดแกก็ได้เล่าถึงเรื่องอภินิหารหลวงพ่อเดิมให้ผมฟังด้วยกันหลายต่อหลายเรื่องด้วยกัน ผมฟังแล้วก็ให้บังเกิดศรัทธาความเลื่อมใสเป็นอันมาก

เมื่อซื้อนิตยสาร” โอม” มาอ่านพบคอลัมน์ของคุณเข้าก็เกิดศรัทธา เพราะเขียนไม่มีแอบแฝงเพื่อขายวัตถุมงคลเหมือนที่เขาอื่นนิยมทำกันคือมีพระอะไรตุนไว้มากๆก็เอามาเขียนมาใส่ไข่ปรุงน้ำแดงหลอกล่อใส่สีจนกระทั่งคนหลงเชื่อศรัทธาแล้วก็ฟันจนเละเทะเขียนเพื่อหลอกขายของในราคาแพงๆไม่ได้เขียนด้วยศรัทธา ข้อเขียนจึงเป็นเพียงแผ่นปลิวโฆษณาและตัวเองก็มีค่าเพียงนักเล่นปาหี่ ขายของตามข้อเขียนเท่านั้น ผมมักจะเรียกคนพวกนั้นว่า ” พวกอาจม”

เอาละผมจะขอกลับเข้ามาเล่าเรื่องของผมต่อไปตัวผมเองเป็นคนจังหวัดกาฬสินธุ์ได้เข้ามาทำงานอยู่ในกทม. ตั้งแต่อายุ 18ปี ส่วนตัวผมไม่ค่อยเชื่อเรื่องพวกนี้ เพราะภาคอีสานนั้นเขาไม่ค่อยจะเชื่อถือเรื่องนี้กัน เขาเชื่อกันแต่การสักหรือการกินว่านกินน้ำมันงาคงทน เรื่องพระเครื่องที่ดีที่สุดก็เห็นจะเป็นพระว่านจำปาศักดิ์เท่านั้น เมื่อผมศรัทธาหลวงพ่อเดิมผมจึงได้เกิดกิเลสแต่กิเลสก็ระงับดับไปเพราะผมกลัวถูกหลอกต้มหลอกตุ๋นเอา เพราะเงินก็ไม่ค่อยมี ก็ทำอาชีพรับจ้างเป็นช่างเฟอร์นิเจอร์นี่ครับจะมากมายนักหนาอะไรอย่างกับใครเขา

ไปเดินดูก็เห็นราคาสูงปรี๊ดไม่มีปัญญาก็เลยได้แต่นึกในใจเวลากราบพระก่อนนอนว่า “ ถ้ามีวาสนาก็ขอฟรี” ร้านเฟอร์นิเจอร์ที่ผมทำงานอยู่เขารับออกแบบและทำขายอีกทั้งยังรับซ่อมเฟอร์นิเจอร์ทั้งในและนอกสถานที่ผมเป็นหัวหน้าช่างเพราะได้ทำงานมานานออกไปรับงานหรือซ่อมนอกร้านก็ผมนั่นแหละออกหน้า ยกเว้นรายใหญ่ๆที่คุยราคาเป็นหลักแสนเป็นหลายๆแสนเถ้าแก่ผมจึงจะออกโรงเอง

เมื่อมีงานเข้ามามากขึ้นบรรดาช่างก็ต้องมีการหาเพิ่มพวกช่างที่ฝีมือดีๆค่าแรงก็แพง เถ้าแก่ผมจึงได้หาเด็กหัดใหม่มาทำงานแทนเพราะค่าแรงถูกยังไงก็ไม่มีโวยวายผมเองก็ต้องทำหน้าที่สอนตั้งแต่เลื่อยไม้ด้วยเครื่องไฟฟ้า ใสกบไฟฟ้า การใช้สิ่ว การเข้าปากไม้ การประกบตลอดจนการบุเฟอร์นิเจอร์

เด็กใหม่พวกนี้เรียกผมว่าเฮียทุกคนเพราะผมก็เหมือนครูเหมือนพี่เลี้ยงของเขา บางคนที่ผมฝึกให้ไปทำงานที่อื่นได้เงินเดือนดีกว่าผมเสียอีกก็มีเรื่องอย่างนี้มันแข่งกันไม่ได้มันเป็นเรื่องของวาสนาบารมีของแต่ละคนครับ

มีเด็กหัดใหม่คนหนึ่งเป็นชาวชัยนาท เขาคุยกับผมจนมีความสนิทสนม ครั้งหนึ่งผมก็เอ่ยถึงเรื่องหลวงพ่อเดิมให้เขาฟังแล้วปรารภ ว่าอยากได้ของๆท่าน เด็กคนนั้นก็ไม่ว่าอะไร พอถึงคราวที่ได้ลาหยุดกลับไปเยี่ยมบ้านเขาก็หายเงียบไปเลย และจู่ๆ ก็กลับเข้ามาทำงานใหม่ และเขายังได้นำสิ่งหนึ่งมาให้ผมด้วยเขาบอกว่า

ไปบ้านไม่มีอะไรติดมือมาฝากก็เลยเอารูปหลวงพ่อเดิมยืนมาให้พ่อของผมมีอยู่หลายรูปเลยขอมาให้พี่รูปหนึ่ง”

ผมรับมาพิจารณาดูเป็นรูปหลวงพ่อในอิริยาบถยืนด้านล่างมีอักขระระบุว่าหลวงพ่อเดิมส่วนด้านหลังมีอักขระพุดซ้อนลงด้วยหมึกสีดำซีดๆอยู่ด้วยเด็กคนนั้นบอกกับผม ว่าพ่อเขาแยกบ้านไปแล้วไปมีเมียน้อย แต่สำหรับตัวเขาอยากได้อะไรไปหาพ่อเป็นต้องได้ทุกอย่าง เก็บไว้ให้ดีนะเฮียถ้าหายไปผมก็ไม่รู้จะหาที่ไหนให้อีกแล้ว

ผมจึงได้นำเอามาเลี่ยมแขวนห้อยติดคอไว้เดี่ยวๆเลย ใจหนึ่งก็มั่นใจว่าแท้อีกใจหนึ่งก็บอกว่าเก๊รบกันไปรบกันมาแต่ผมก็ไม่ยอมถอดใจเพราะศรัทธาในหลวงพ่อเดิมท่านมาก ไม่ว่าจะเก๊หรือแท้ก็แขวนกันละเอ้าจะตายก็ให้มันรู้ไปผมไม่หวั่น

เย็นวันหนึ่งเถ้าแก่เรียกผมไปพบแล้วสั่งว่า พรุ่งนี้ลื้อไปที่ถนนสีลมเป็นซอยไม่มีชื่อปากซอยมีมอเตอร์ไซค์รับจ้างลื้อ ไปตามแผนที่นี้เจ้านายอั๊ว เขาจะให้ไปซ่อมเฟอร์นิเจอร์และวัดขนาดที่จะสั่งทำใหม่ให้พอดีกับพื้นที่   ผมก็ได้รับคำแล้วตอนเช้าก็ได้ขึ้นรถเมล์ไปลงปากซอยเห็นมอเตอร์ไซค์รับจ้างจอดคอยรับผมไม่ขึ้น เพราะเห็นว่ายังเช้าอยู่ เดินเข้าไปสะดวกกว่า สตางค์ก็ไม่ต้องเสียรายได้ของผมมันคงที่จะเรียกร้องอะไรอีกก็ไม่ได้ ขืนร้องเถ้าแก่จะได้ให้ไปกินข้าวบ้านปะไรล่ะ

ผมเดินเข้าในซอยทางฝั่งซ้ายมือของซอยเดินมาถึงประมาณกลางซอยเห็นจะได้ มีรถเก๋งวิ่งสวนมาจากทางท้ายซอยขับตรงมาจะออกทางปากซอยที่ผมเพิ่งเดินเข้ามา ในตอนนั้นมีรถมอเตอร์ไซค์จอดขวางลำอยู่ด้านขวาของซอยฝั่งที่รถเก๋งกำลังแล่นพรวดเข้ามาไม่ทันจะเห็น พอเห็นก็ใกล้จะชนมอไซด์แล้วเก๋งคันนั้นจึงรีบหักพวงมาลัยหลบปาดข้ามเลนมาทางที่ผมกำลังเดินอยู่และใกล้เข้ามาจนเกือบจะชนผม ผมก็ได้เบี่ยงตัวหลบออกมาหน่อยหนึ่ง

และก็พอดีกับจังหวะที่เจ้าพ่อวินมอเตอร์ไซค์รับจ้างผู้ยิ่งใหญ่ประจำซอยเขาเร่งเครื่องเสียงป้าด ๆ มาทางด้านหลัง อัดมาเต็มที่เพื่อรีบจะไปเข้าประจำวินที่ก้นซอย พอดีกับตอนที่รถเก๋งหักหลบกินทางเข้ามา เจ้าพ่อวินนั่นคงเห็นว่าถ้าขืนไม่หักหลบมีหวังชนรถเก๋งพังยับเยิน มันก็เลยเบี่ยงหักมาทางซ้ายมือตรงเข้าเพื่อจะชนด้านหลังผมพอดี

ผมได้ยินเสียงเบรคแล้วเสียงคนร้องกัน วี้ดว้าย พลันได้มีลมพัดวูบมาประทะเข้าที่ตัวผมแล้วก็มีเสียงพรืดพลั่ก แซดๆ เจ้าสิงห์มอเตอร์ไซค์นั่นแทนที่จะพุ่งเข้าชนด้านหลังผม กลับพุ่งออกไปด้านข้างแล้วแฉลบล้มลงเจ้าวินนั่นกลิ้ง คลุ่กๆ หมวกกันน็อคกระแทกพื้นดัง โป๊กๆๆ รถพุ่งไปทาง คนไปทาง

พอตั้งตัวได้เจ้าวินมันก็ลุกขึ้นมาปัดฝุ่นที่เสื้อและกางเกงแล้วหันมามองหน้าผม จากนั้นก็ไม่ว่าอะไรเดินไปยกรถตั้งขึ้นแล้วดูว่ามีอะไรแตกหักเสียหายบ้าง ผมนึกในใจว่าเป็นไงเป็นกันวะถ้าขืนพูดจาห้วนหรือไม่รู้จักผิดละก็เป็นได้เจอกำปั้นแน่ เพราะตัวผมเคืองมากที่มันหักหลบรถเก๋งแล้วตั้งใจที่จะพุ่งมาชนผม

มันหันมาดูหน้าผมแล้วรีบสตาร์ทเครื่องออกบึ่งไปทันที ไม่หันกลับมามอง ผมขยับขาจะเดินต่อไป อาซ้อที่อยู่แถวนั้นเจ้าของเสียงร้อง วี้ดว้าย นั่นแหละครับ ถามผมว่า ไม่รู้ตัวหรือ เมื่อกี้เจ้ามอเตอร์ไซค์นั่นมันบึ่งเต็มที่แล้วหักหลบเข้าหาคุณ เห็นได้อย่างชัดๆเลย  ฉันยังคิดว่าคุณคงขาหักหรือไม่ก็หัวน็อคพื้นสลบเหมือดแน่ เพราะเห็นล้อหน้ามันเกือบจะชนคุณแล้ว แต่ยังไงก็ไม่รู้เห็นเหมือนราวกับว่ามีอะไรมาปัดหรือมากระแทกให้มันกระเด็นออกไปทางด้านข้างแล้วไถลลื่นลงคลุกฝุ่นแทน แหม๋มันน่าหวาดเสียวจริงๆ

ผมขนลุกเกรียวกราวขึ้นทันทีตรงคำพูดที่ว่าเหมือนมีอะไรมาปัดหรือกระแทกให้รถเบนออกไปด้านข้างแล้วล้มลง ก็อะไรล่ะทั้งเนื้อทั้งตัวผมมีแต่รูปถ่ายแบบยืนของหลวงพ่อเดิมเพียงอย่างเดียวเท่านั้น

ก็คงจะเป็นหลวงพ่อนี่แหละที่ช่วย ปัดไม่ให้รถมาชนผมจนขาหักกะโหลกร้าว ผมเอามือไปแตะรูปหลวงพ่อที่แขวนคออยู่แล้ว ก็รู้สึกอบอุ่นใจเดินทางตรงไปทำงานยังบ้านลูกค้าที่อยู่ในแผนที่ด้วยความสบายใจ

และนี่คือเรื่องจริงที่ผมประสบมาด้วยตัวเองและเป็นครั้งแรกในชีวิตหากผมยังไม่ตายและได้เกิดอภินิหารขึ้นอีกผมจะเขียนมาถ่ายทอดเเบ่งปันอีกอย่างแน่นอน ตอนนี้ผมขอถามคุณสุรเวทย์ทีครับว่ารูปอัดกระจกยืนนี้ออกปี พ.ศ. ไหน มีหรือไม่ แท้หรือเปล่า และพระพุทธคุณของวัตถุมงคลที่หลวงพ่อปลุกเสกนั้น ครบทั้งเมตตาแคล้วคลาดและคงกระพันหรือไม่

ขอแสดงความนับถือ
ช่างเฟอร์นิเจอร์

มีครับเป็นรูปถ่ายแบบยืน ซึ่งหลวงพ่อถ่ายอยู่กับกุฏิของท่านในวัดหนองโพ ด้านหลังเป็นการลงด้วยหมึกสีดำเส้นเล็กและแพรว และยังมีที่ปั๊มเป็นยันต์สีดำ ก็มีให้สังเกตความหม่นเก่าของรูปเป็นหลักในการพิจารณาของใหม่สีจะสดและรูปไม่ชัดเจนเท่าใดนัก  (แฟนเพจที่รักทุกท่านครับหากว่าเป็นรูปถ่ายของครูอาจารย์ท่านแล้วล่ะก็หากเรามีความนับถือศรัทธาในตัวท่านอย่างแรงกล้าแล้วไม่ว่ารูปถ่ายที่พกติดตัวไว้นั้นจะได้รับการปลุกเสกจากท่านหรือไม่ก็ตามหากเมื่อเกิดเหตุจวนตัวขึ้นแล้วขอให้ท่านตั้งจิตระลึกถึงครูอาจารยฺ์ท่านเป็นที่ตั้งแล้วย่อมบังเกิดความศักดิ์สิทธิ์ไม่เเพ้กัน)

เนื้อหาข้อมูลได้่รับการ © สงวนลิขสิทธิ์ จากทางเจ้าของ  อนุญาตให้ใช้เผยเเพร่และทำการแชร์เนื้อหาได้จากทางเพจ นักเลง โบราณ ตำนานหนังเหนียว ผู้เช่าลิขสิทธิ์ปัจจุบันได้เพียงเท่านั้น  (หากต้องการจะนำข้อมูลไปใช้เผยเเพร่โดยไม่หวังผลกำไรใดๆให้ท่านติดต่อไปทางเพจได้เลยครับ)

ผู้เขียนและเรียบเรียง สุรเวท เสนภูษา  จากหนังสือใต้รอยบาทหลวงพ่อเดิม

เเฟนเพจท่านใดชอบหรือศรัทธาอยากจะศึกษาข้อมูลเกี่ยวกับหลวงพ่อเดิมเพิ่มเติมก็สามารถเข้าไปกดติดตามกันได้จากทางเพจ ใต้รอยบาทหลวงพ่อเดิม๛ กันได้เลยนะครับ

แฟนเพจท่านใดต้องการที่จะศึกษาหาข้อมูลเกี่ยวกับมีดหมอและเครื่องรางของหลวงพ่อเดิมนั้น สามารถกดเข้าไปติดตามได้ที่  กลุ่มบารมีหลวงพ่อเดิม วัดหนองโพ ได้เลยครับ รับรองว่าไม่มีผิดหวัง 

ขอขอบพระคุณเครดิตที่มารูปภาพประกอบโดย คุณ ทินกร ชำนาญ และท่านแอดมินเอก ไพศาลีกลุ่มบารมีหลวงพ่อเดิม วัดหนองโพเป็นอย่างสูงไว้ ณ ที่นี้

ใส่ความเห็น