ปาฏิหาริย์”หลวงปู่หล้า”ขนาดจอมโจรมากวิชา”เสือขาว”ยังต้องก้มกราบขอฝากตัวเป็นศิษย์

ฝากข้อคิดก่อนอ่าน วิชาเหรียญสองด้านของอาจารย์ไพฑูรย์ท่านนั้นมีประโยชน์ยิ่งนักสำหรับใช้พิจารณาทุกสิ่งทุกอย่างที่เห็นมองเป็นสิ่งไม่ดีน่าเกลียดและสวยงามเมื่อลองพิจารณาพลิกดูอีกด้านของเหรียญให้ดีแล้วทุกสิ่งท่านในโลกมีทั้งดีและโทษแฝงไว้อยู่ตรงกันข้ามเสมอ..

วันนี้ได้นำเรื่องราวของ ปาฏิหาริย์”หลวงปู่หล้า”ขนาดจอมโจรมากวิชา”เสือขาว”ยังต้องก้มกราบขอฝากตัวเป็นศิษย์ นำมาให้ทุกท่านได้อ่านศึกษาไปชมกันเลย

เสือขาวหรือจำเนียร ศรีม่วงเป็นน้องเขยของเสือแกะ มีชุมโจรอยู่ที่ตำบลไผ่หลิว อำเภอบ้านหมอ จังหวัดสระบุรี มีชีวิจอยู่กับการเสี่ยงภัยจนกลายเป็นเสือขาวชื่อสะท้านแผ่นดินผู้สร้างประวัติศาสตร์สะท้านขวัญไปทั่ว เสือขาวเป็นผู้หนึ่งที่ได้รับการสักน้ำมันงาพรหมจารีย์จากหลวงพ่อโป้ วัดนิรนามพร้อมทั้งได้ร่ำเรียนวิชาคงกระพันชาตรี กำบังตัวชั่วลมหายใจจนช่ำชองเจนจบ ทั้งมีความตั้งจิตมั่นไม่หวั่นไหวพร้อมทั้งมีสติปัญญาแก้ไขเหตุการณ์เฉพาะหน้าได้ทันท่วงที จึงเกิดความเข้มขลัง หลุดรอดจากการปราบปรามอย่างหนักหน่วงจากเจ้าหน้าที่ตำรวจทุกครั้งจนกระทั่งทีเสียงเล่าลือกันว่า เสือขาวหายตัวได้

เสือขาวเป็นหนึ่งในหัวหน้าจอมโจร ๑๗ คน ปิดตลาดท่าเรือจังหวัดพระนครศรีอยุธยาเพื่อปล้นในเวลากลางวันแสกๆแบบปิดประตูตีแมวถ้าสมัยนี้คงไม่โจรที่ไหนกล้าทำ เสือขาวเป็นโจรที่มีค่าตัวในการจับสูงที่สุดในสมัยนั้นถึง๒๐,๐๐๐บาท(เมื่อปี ๒๕๓๗) วันหนึ่งเสือสนิทลูกน้องเสือขาวจะเข้าปล้นบ้านนายโสภา ผาสีซึ่งมีฐานะดีกว่าใครในหมู่บ้านวังโพรงเข้และเป็นธรรมเนียมของโจรสมัยเก่า จะเข้าปล้นบ้านใครจะต้องปักป้ายบอกก่อนเมื่อเห็นป้ายประกาศปล้นชาวบ้านต่างพากันตกใจอกสั่นขวัญหายโดยเฉพาะรายโสภาผู้ที่จะถูกปล้นจะหนีก็ตายสู้ก็ตายต้องยอมอย่างเดียวจึงพอจะมีทางรอด

นายโสภาจึงเตรียมเงินส่วนหนึ่งไว้ให้โจรส่วนหนึ่งก็ขุดฝังดินไว้ ขณะที่รอเวลาโจรจะเข้าปล้นด้วยความหวาดกลัวนายโสภาจึงมานิมนต์หลวงปู่หล้า เขมปัตโต วัดบรรพตคีรี ให้ไปอยู่ที่บ้านเป็นเพื่อนหลวงปู่ก็ไปตามคำนิมนต์ พอพลบค่ำหลวงปู่ก็ให้นายโสภาก่อไฟและพูดว่าเดี๋ยวโจรมันมองไม่เห็นพระกลัวมันยิงผิดตัว หลวงปู่พูดอย่างอารมณ์ดี ประมาณหนึ่งทุ่มเศษๆ เสือสนิทพร้อมสมุนโจรอีก ๗ คนก็เข้าปล้นบ้านนายโสภา เมื่อมาเห็นพระเสือสนิทไม่พอใจจึงตะคอกใส่นายโสภา“มึงเอาพระมาทำไม” พร้อมกับยกปืนขึ้นเหนี่ยวไกใส่นายโสภาทันทีแต่ปรากฏว่าปืนไม่ดัง ด้วยความตกใจนายโสภาจึงกระโดดหลบอยู่ข้างหลังหลวงปู่ ปืนสามสี่กระบอกจากมือโจรจึงถูกยกขึ้นเล็งเป้าหมายไปยังหลวงปู่กับนายโสภาพร้อมๆกัน นายโสภาเล่าว่าพวกโจรยกปืนค้างอยู่ประมาณหนึ่งอึดใจ หลวงปู่ก็พูดว่า“ไปๆให้ไกล ๆ”พอหลวงปู่พูดอย่างนั้นพวกโจรทั้งแปดคนก็เดินถือปืนกลับออกจากหมู่บ้านไปโดยไม่พูดจาอะไรเลย นายโสภาจึงรอดจากการถูกปล้นเพราะบารมีหลวงปู่

อีกสี่วันต่อมาเวลาประมาณบ่ายสี่โมงเย็นขณะที่ชาวบ้านออกมาช่วยกันเลื่อยไม้ที่วัดเพื่อสร้างกุฏิ หลวงปู่นั่งอยู่บนขอนไม้ใต้ร่มมะขามดูชาวบ้านเลื่อยไม้ก็มีชายวัยฉกรรจ์สองคนขี่ม้าเข้ามาในวัดและหยุดผูกม้าไว้ที่ต้นก้ามปูห่างจากต้นมะขามที่หลวงปู่นั่งอยู่ประมาณสิบกว่าวา เมื่อผูกม้าแล้วชายสองคนนั้นก็เดินเข้ามาหาหลวงปู่คนที่เดินตามหลังชาวบ้านจำได้ดีคือเสือสนิท ส่วนคนที่เดินนำหน้าไม่มีใครรู้จัก พอมาถึงหน้าหลวงปู่คนที่เดินนำหน้าก็ดึงปืนออกจากเอวยิงใส่หลวงปู่ทันที“แชะ” เมื่อปืนเขาไม่ดังแทนที่เขาจะไม่พอใจเขากลับยิ้มอย่างมีความสุข เอาปืนเก็บที่เอวด้านหลังนั่งลงกราบสามครั้งแล้วเดินเข่าเข้ามากอดขาสนทนากับหลวงปู่

“ผมเสือขาวเดินทางมาจากหนองโดน”(หนองโดนสระบุรี) ตั้งใจมากราบท่านอาจารย์โดยเฉพาะ แล้วเสือขาวก็ขอของขลัง หลวงปู่ให้เสือขาวเอาลูกปืนที่ลั่นไกไม่ดังเมื่อสักครู่นี้ออกมา แล้วหลวงปู่เสกลูกปืนด้านลูกดังกล่าวให้เสือขาวและพูดกับเสือขาวว่า“โยมขาวขอของขลังอาตมาก็ให้แล้ว อาตมาจะขออะไรโยมขาวบ้างได้ไหม” เสือขาวตอบกลับ“ถ้าไม่เกินวิสัยยินดีครับอาจารย์”หลวงปู่จึงขอว่า“อย่าเบียดเบียนชีวิตคนเรื่องสินทรัพย์อาตมาไม่ขอเพราะมันเป็นอาชีพของโยม” เสือขาวตอบ“ได้ครับอาจารย์ เพราะเป็นสิ่งที่ผมพยายามหลีกเลี่ยงมาโดยตลอด ไม่สุดวิสัยจริงๆผมจะทำตามที่ท่านอาจารย์ขอ” เสือขาวสนทนากับหลวงปู่ประมาณครึ่งชั่วโมง ก่อนไปเสือขาวให้หลวงปู่เสกลูกปืนให้อีกหลายลูกและให้เงินทายกไว้สร้างวัดหนึ่งถุง (ดูเหมือนเสือขาวจะรู้เรื่องบาปบุญคุณโทษ เพราะแทนที่เสือขาวจะถวายเงินกับหลวงปู่ก็กลับเอาเงินนั้นให้ทายกแทน เพราะเป็นเงินที่ไม่ควรแก่การถวายพระ)ชาวบ้านบอกว่าเสือขาวเป็นคนมือไม้อ่อนยิ้มแย้มแจ่มใส ก่อนไปเดินทักทายชาวบ้านยังกับพวกนักการเมืองออกหาเสียง

เมื่อครั้งหลวงปู่หล้าละสังขารในตอนนั้นเวลาใกล้จะสองทุ่มแล้วก็มีผู้หญิงขี่ม้าเข้ามาหานายร้อยสำราญกับปลัดแสวง ผู้หญิงคนนั้นบอกว่าเสือขาวขออนุญาตเข้ามาคารวะศพหลวงพ่อ ปลัดแสวงกับนายร้อยสำราญมองหน้ากันแล้วก็บอกผู้หญิงคนนั้นให้เสือขาวเข้ามาได้ ผู้หญิงคนนั้นหายไปพักหนึ่งก็กลับเข้ามาพร้อมเสือขาวและสมุนอีกเกือบสิบคน พอมาถึงพากันคุกเข่ากราบศพหลวงพ่อที่ไปกำลังลุกไหม้อยู่พอกราบศพหลวงพ่อแล้วเสือขาวก็มาไหว้หลวงพี่หอม แล้วก็ไปไหว้ปลัดแสวงกับนายร้อยสำราญ แล้วขุนโจรกับเจ้าหน้าที่ทั้งสองก็จับมือกัน เสือขาวพูดว่า“ขอบคุณท่านทั้งสองที่ให้ผมได้มาคารวะพระอาจารย์ วันนี้เราเป็นศิษย์อาจารย์เดียวกัน วันต่อไปท่านเจอผมขอท่านทั้งสองจงปฏิบัติตามหน้าที่ของท่านเถิดอย่าได้คิดว่าเป็นศิษย์ร่วมอาจารย์เลย” แล้วเสือขาวพร้อมสมุนก็ขึ้นม้าลาจากไปกับความมืดทุกคนรู้สึกชอบน้ำใจเสือขาว ที่มีสัมมาคารวะให้ความเคารพยำเกรงต่อเจ้าหน้าที่บ้านเมือง ไม่เข้ามาโดยพลการ ทั้งที่มีกำลังเหนือกว่า

ในเวลานั้นเมื่อสองสามปีที่ผ่านมาก่อนหลวงปู่หล้าจะละสังขาร มีข่าวว่าเสือขาวถูกเจ้าหน้าที่ยิงตายที่อะโยธะยาจึงไม่เป็นความจริง ตอนนั้นหลวงปู่ยังอยู่มีคนมาบอกว่าเสือขาวตายแล้ว หลวงพ่อได้แต่หัวเราะ หึๆ แสดงว่าหลวงพ่อรู้แล้วว่าเสือขาวยังไม่ตายตามข่าวที่เขามาบอก แต่ตอนนั้นไม่มีใครเข้าใจที่หลวงพ่อหัวเราะ

บทความที่กล่าวมาข้างต้น เป็นเรื่องราวที่เป็นตำนานเล่าขานที่เล่าสืบทอดกันมารุ่นสู่รุ่นและมีบันทึกไว้ นำมาเผยแพร่เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ทุกๆท่าน สาธุ สาธุ เป็นความเชื่อส่วนบุคคล โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน 

Leave a Reply